Beleggen in Brazilië is weer interessant! De veelbesproken conservatieve populist Jair Bolsonaro heeft met groot machtsvertoon de Braziliaanse verkiezingen gewonnen. Hij belooft de corruptie, het crimineel geweld en drugsgebruik hard aan te pakken. Niet voor niets wordt hij ook wel de Tropische Trump genoemd. Kunnen beleggers daarvan profiteren?

Je kunt er van alles van vinden, maar met de winst van Bolsonaro wordt Brazilië een interessant beleggingsalternatief om maar 1 reden: beleggers schatten in dat hij een einde maakt aan de onrust in het land. Dat komt de economische voorspoed ten goede.
En inderdaad, belangrijke graadmeters toonden aan dat beleggers enthousiast reageerden. Zo steeg de Braziliaanse aandelenbeurs fors. Ook liet een andere belangrijke graadmeter voor het vertrouwen in het land, de kapitaalmarktrente, een scherpe daling zien. Tot slot steeg ook de waarde van de Braziliaanse munt (Real).

Profiteren van stabiliteit

Logisch, want minder criminaliteit, corruptie en drugs is goed nieuws voor de belegger. Hoe kun je hiervan profiteren? Een vrij veilige manier is om ondernemingen te zoeken die in grote mate afhankelijk zijn van de Braziliaanse economie. Naast herkenbare namen zoals Heineken en SBM Offshore, is het naar mijn idee juist interessant om te zoeken naar een kandidaat die bovengemiddeld kan gaan profiteren. Brazilië is immers het vijfde grootste land ter wereld en heeft maar liefst 210 miljoen inwoners.

Interessante miljoenenmarkt

Het land is voor beleggers van oudsher een aantrekkelijke groeimarkt. Het is niet alleen rijk aan grondstoffen en landbouwproducten, ook kent het een sterke maakindustrie voor textiel, auto’s en vliegtuigen. Er woont een relatief jonge bevolking die met ruim 210 miljoen mensen een interessante afzetmarkt vormt voor veel grote ondernemingen. De aanhoudende corruptie en criminaliteit heeft het vertrouwen van beleggers geen goed gedaan. Nu de Tropische Trump heeft aangekondigd het land te willen zuiveren van corruptie is de interesse weer terug. En wie profiteert daar meer van dan een bank? Het Spaanse Banco Santander springt er wat mij betreft direct bovenuit.

Spaanse ‘wereldbank’

Misschien is deze Spaanse bank wat minder bekend. Met ruim 125 miljoen wereldwijde cliënten behoort Banco Santander tot de allergrootste banken ter wereld. Topvrouw Ana Botin, dochter van de befaamde topman Emilio Botin, zetelt nog altijd in Spanje. Wij scharen de bank onder de selectie van wereldwijde FamilieTopbedrijven. Vanuit Spanje bestiert Botin haar modiale imperium. Een gezonde spreiding van belangen over Europa, het belangrijke Verenigd Koninkrijk, Latijns-Amerika , de Verenigde Staten en Azië draagt bij aan een stabiele resultaatsontwikkeling. Zeker als wij dat vergelijken met banken die slechts in één werelddeel actief zijn. De Braziliaanse tak is van groot belang voor het succes. Deze tweede thuismarkt staat garant voor meer dan een kwart van de jaarwinst van de bank.

Belangrijk om te vermelden is dat de bank tijdens de bankencrisis geen staatsteun nodig had. Sterker nog, dankzij een combinatie van sterk management en zeer degelijke balansverhoudingen stelde de bank zichzelf in staat haar activiteiten uit te breiden. Zo heeft de recente overname van Banco Popular de positie van Santander in Spanje en Portugal nog meer versterkt. Omdat Banco Santander bereid was om deze bank over te nemen voor slechts 1 euro heeft het behoorlijk wat toezeggingen van de Spaanse Centrale Bank bedongen.

Kunstmatige intelligentie

In haar groeimarkten maakt Santander goede voortgang met de introductie van nieuwe niet-bancaire mobiele betaalsystemen. Banco Santander heeft de afgelopen jaren gewerkt aan de uitbouw van een Artificial Intelligence systeem. De ‘intelligentie’ van dit systeem is gebaseerd op de analyse van circa 1 miljard rekeningtransacties per jaar.

Met dit computerprogramma is de bank in staat meer persoonlijke diensten te verlenen. Dit zorgt voor een lager verloop van klanten, hogere opbrengsten per klant en lagere verliezen op de kredietportefeuille. De groei in de digitale dienstverlening zorgt ook voor een verbetering van de verhouding tussen inkomsten en kosten. Hierin ligt Santander duidelijk voor op de concurrentie.

Sterk resultaat, interessante vooruitzichten

Voor de komende periode verwachten analisten een verdere verbetering van de resultaten. De 13% hogere nettowinst over de eerste negen maanden van 2018 gaf daar in ieder geval richting aan. Het nettoresultaat was 13% hoger dan dat van een jaar geleden. Interessant wordt het als we weten dat de overname van Banco Popular richting 2020 voor bijna 1 miljard euro extra gaat bijdragen aan deze nettowinst. Bovendien zal het naar verwachting voor 500 miljoen euro aan additionele synergie-effecten opleveren. Met deze wetenschap kunnen wij concluderen dat er een verborgen waarde schuilt in het aandeel Banco Santander. Zeker op het huidige niveau valt er in mijn opinie voor de inkomsten- als groeibelegger echt voldoende te halen. Voor wie wat meer Samba in de beleggingsportefeuille wenst, is Banco Santander zeker een aanrader om te bekijken. Buy on dips.

Over langere termijn meer groei en een hoger rendement dan gemiddeld. Dat klinkt aantrekkelijk. Beleggen in de FamilieTopSelectie, de allerbeste familiegeleide bedrijven ter wereld loont beter dan gemiddeld. Vooral ook met economische tegenwind presteert dit soort bedrijven duidelijk beter op de beurs. Hoe komt dit en hoe kunt u hiervan profiteren?

Wie onderzoek doet naar familiebedrijven, komt er allereerst snel achter dat er best nog wat beursgenoteerde bedrijven zijn waar de oprichter of nazaten van de oprichter direct of indirect betrokken zijn bij de onderneming. Tot de verbeelding sprekende voorbeelden zijn het Amerikaanse Walmart, ons eigen topmerk Heineken, L’Oreal, het succesvolle Samsung of het wat kleinere HAL Trust. Familiebedrijven vormen een bijzondere groep bedrijven waar je als belegger een degelijk rendement mee kunt realiseren. Hoe komt dit?

Langetermijn doelstelling heilig

Het meest algemene antwoord hierop is dat familiebedrijven meerdere ondernemingsdoelstellingen in acht nemen. Allereerst gaan zij vaak niet alleen maar voor korte termijn successen. Aandeelhouderswaarde op de lange termijn is in de regel de belangrijkste doelstelling. Dit betekent dat in tijden van groei ondernemingen met een familie achter de schermen niet in zeven sloten tegelijk lopen. Natuurlijk mist de familieonderneming ook wel eens kansen, maar dat heeft soms ook een voordeel. Vaak worden onnodige risico’s voorkomen omdat overhaaste investeringen bewust niet worden gedaan.

Zorg voor stakeholders loont beter

Ten tweede, en dat is minder meetbaar, is het de directie vaak met de paplepel ingegoten om ook te denken aan de meest belangrijke stakeholders van de onderneming. Dat is ware duurzaamheid. Niet de aandeelhouder die uit is op een korte termijn succesje, maar het eigen personeel, de trouwe klanten en strategische partners zijn van het grootste belang voor een succesvolle onderneming. Familiebedrijven blinken op een of andere manier juist uit als het gaat om de zorg die zij besteden aan eigen middelen, personeel en andere belangrijke stakeholders. Dit zorgt uiteindelijk voor meer kwaliteit, hogere marges en een betere prijs van de aandelen op de beurs.

Stabiel beleid in onzekere tijden

Ten derde is de familieonderneming veel stabieler. Geen aandeelhouders die van buitenaf bepalen wat er gebeurt. Nee, in tijden van crisis wordt er vaak eerst gedacht aan het zeker stellen van de nalatenschap van de onderneming en overdracht aan de volgende generatie. Deze overlevingsdrang zorgt ervoor dat managementbeslissingen minder onderhevig zijn aan het succes van de eerstvolgende kwartaalcijfers. Daarbij komt dat de gemiddelde aandeelhouders vaak het comfort heeft van het gegeven dat een grote aandeelhouder de aandelen niet zomaar zal verkopen of misschien zelfs bereid is bij te springen met middelen.

Tegelijkertijd moet de directie familieleden wel tevreden zien te houden. Een gezonde dividendpolitiek is daarvoor een voor de hand liggende strategie. Veel familiebedrijven hebben een degelijk en duurzaam dividendbeleid. Dat is aangenaam voor beleggers.

 

FamiliebedrijvenTopSelectie

Met name dat laatste aspect zorgt ervoor dat dit soort aandelen uiteindelijk een hoger rendement oplevert. Reden voor Bustelberg om hier in te duiken. Er is momenteel veel vraag naar een nieuwe herkenbare beleggingsformule. “Het hele idee van een familiebedrijf en de degelijkheid die daarbij past, spreekt ons echt aan”, zegt bedenker Peter Cordes van Bustelberg. “Wij kiezen vaak voor een kopen-en-houden tactiek. Zeker na de financiële beurscrises van de afgelopen jaren merk je achteraf welke bedrijven het goed zijn blijven doen en welke niet. Familiebedrijven presteerden juist op momenten dat andere ondernemingen het lieten afweten. Met die stijl en gedachte zijn wij begonnen aan een selectie van ‘topondernemingen’ die voldoen aan dit criterium. Het idee van een FamiliebedrijvenTopSelectie was, eenvoudig als het is, snel geboren.”

Minder risico in tijden van crisis

Volgens Cordes liet het eerste succes niet lang op zich wachten. Enthousiast gaat hij verder. “Met behulp van meerdere ervaren beleggers en een accountant die thuis is in complexe backtests zijn we bij Bustelberg de testruimte ingedoken. Door middel van een goed doordacht beleggingsmechanisme, vooraf duidelijk gekozen kernwaarden en een degelijke test van de selecties in hausse-perioden, maar ook tijdens crisisjaren, hebben we onderzocht of het daadwerkelijk een beter rendement oplevert. We hebben daarom bewust gekozen om de FamilieTopSelectie te laten starten op 1 januari 2007. De grote beurscrisis moest toen namelijk nog beginnen.”
“Hoe dan ook, de resultaten zijn niet misselijk. De FamilieTopSelectie doet het bijna 3x zo goed als de gemiddelde marktindices. En dat na kosten! We kiezen er bewust voor om de kosten laag te houden. Beleggers kunnen voor nog geen procent per jaar aan totale kosten beleggen. Iedere dag kun je beginnen, maar ook stoppen. Dat is niet de bedoeling, maar wel mogelijk”, vertelt Cordes.

Beperking van risico’s

Aan risicobeperking wordt ook gedaan. Allereerst hebben de aandelen in de FamilieTopSelectie een lagere bewegelijkheid. Dat vermindert het risico op vermogensverlies. Daarnaast wordt vaak  liquiditeit aangehouden. Dit kan handig zijn om af en toe wat bij te kopen. Dividend kan worden uitgekeerd, maar het blijkt dat de echte goede resultaten pas worden gerealiseerd wanneer (dividend) doorlopend wordt herbelegd.

Als het echt uit de hand dreigt te lopen, dan gaan de beheerders over tot gedeeltelijke verkoop van belangen in combinatie met professionele afdekking van risico’s. “Dit gebeurt natuurlijk niet vaak”, zegt Cordes. “Duurzaamheid van rendement wordt vooral gevormd door rust in de portefeuille en focus op kwaliteit. Daarom worden keuzes niet, zoals bij veel instanties gebruikelijk is, alleen maar door een systeem gemaakt. Juist fundamenteel onderzoek is onontbeerlijk in het beslissingsproces. Dat geldt voor alle TopSelecties die er zijn. Het is uiteindelijk de persoonlijke beoordeling van zeer ervaren beleggingsexperts die zwaar weegt bij het maken keuzes.” Bel of mail gerust voor meer informatie of vraag een fact sheet aan van een van de TopSelecties of de FamilieTopSelectie van Bustelberg.

Als er een land is waar de meningen van beleggers over verdeeld zijn dan is dat China wel. En dat is vreemd, want ondanks alle scepsis presteren Chinese bedrijven bovengemiddeld. Reden genoeg om nog eens te kijken naar de kansen en bedreigingen van het nieuwe China.

Menig belegger is niet te spreken over de beleggingskansen in China. Er is vooral gebrek aan vertrouwen. En dat terwijl het land een enorme aantrekkingskracht had van beleggers. Logisch, want China groeide als kool. Vooral in de afgelopen jaren is de groei minder hoog. En daarmee is de interesse in Chinese aandelen behoorlijk tanende. Beleggers zijn blijkbaar niet vergeten dat de cijfers van diverse economische projecties niet betrouwbaar waren. Ook zit er nog in het geheugen van beleggers gegrift dat de Chinese autoriteiten meerdere malen ingreep toen aandelenmarkten in paniek raakten.
Daarnaast is er in het westen ook gewoon sprake van angst voor de groeiende macht van China en haar bedrijven. De aanhoudende dreigingen van de Amerikaanse president Donald Trump om producten uit China te weren of te voorzien van torenhoge importheffingen, doen ook het imago van ‘made in China’ geen goed.
Is het slecht, simpelweg omdat we het niet kennen? Of is het slecht omdat we bang zijn voor de onmetelijke potentie van China? De toekomst zal het zeggen. We nemen in dit artikel graag wat angsten weg. Maar eerst de scepsis op een rij.

  1. Economische groei is onrealistisch

Voor dit jaar is de groeiprojectie van het bruto nationaal product (BNP) geraamd op 6,6% tot 7,0%. De consensus is wereldwijd breed gedragen. Het doel van de Chinese beleidsmakers is om een groei te realiseren die tussen de 6,5% en 7% uitkomst. China verraste overigens in positieve zin met een economische groei van 6,9%. Daarbij is de munteenheid redelijk stabiel en liggen economische indicatoren er weer goed bij.

  1. China is een gesloten economie

Dit klopt, maar China opent momenteel haar deuren voor de internationale financiële markten. Jammer genoeg wel stapje voor stapje. Internationale banken worden voorzichtig toegelaten om de pensioensector te helpen renoveren. Recent zijn maatregelen getroffen om ook de obligatiemarkten voor buitenlandse investeerders te openen. En recent heeft ‘MSCI’ 222 bedrijven die verhandeld worden als A-aandelen toegelaten tot haar indices. Dit zijn kleine, maar voor beleggers hele belangrijke maatregelen. Toelating tot de internationale standaarden is belangrijk voor China. Ook het land is gebaat bij het aantrekken van internationale investeringen.

Opname in de MSCI-indices betekent dat grote institutionele beleggers en fondsbeheerders voldoende vertrouwen hebben in de Chinese overheid, financiële toezichthouders en de regelgeving om in China te beleggen.

  1. China heeft teveel schulden

Wie groeit kan meer schulden dragen. Dat is een logisch principe. Als we kijken naar de schulden ten opzichte van het BNP, dan is China een van de meest gezonde economieën ter wereld. Japan is wereldwijde koploper als het om schulden gaat, maar zelfs de eurozone scoort hoger als het om de hoeveelheid schulden ten opzichte van de economische activiteit gaat.
Ook het gedeelte aan leningen dat Chinese banken hebben uitstaan relatief steeds minder. En vergeet niet dat ook het saldo aan bezittingen stijgt. Het valt daarom nog wel mee die schuldenberg.

  1. Het land vergrijst

Sceptici zijn van mening dat China veroudert en dat haar economie wel eens in een Japan-scenario terecht zou kunnen komen. Onderzoek wijst uit dat China in 2020 zo’n 150 miljoen 65-plussers kent. Dit is slechts 11% van de totale bevolking. Een vergelijking met Japan gaat vooralsnog niet op.
Daarbij heeft China haar 1-kindpolitiek voorzichtig losgelaten. De beleidsmakers zetten duidelijk in op een sterke en stabiele interne markt.

  1. Huizenbubbel China gevaarlijk

Ook gaan er verhalen dat de Chinese huizenmarkt op springen staat. Robeco berekende dat over heel China gemeten het gedeelte aan hypotheekschulden ten opzichte van het BNP nergens zo laag is als in China. Logisch, want de huizenprijzen zijn vooral in oostelijk China aan de hoge kant. Over het geheel genomen valt dit reuze mee. Daarnaast is ook het loonpeil sterk gestegen. Alleen op basis daarvan is de bestedingsmogelijkheid van de huizenkoper behoorlijk gegroeid. En als we de Chinese huizenmarkt op waarde schatten in relatie tot dit besteedbaar inkomen en de ontwikkelingen in de rest van de wereld, dan kunnen prijzen in de Chinese woningmarkt in zijn geheel nog sterk stijgen.

Weg van de lange adem

Eigenlijk moet je in China beleggen zoals een Chinees tegen de wereld aan kijkt. Het is vooral een weg van de lange adem. Voor iedereen met een beetje toekomstvisie is namelijk één ding duidelijk: China gaat het allesbepalende land in de wereld worden!
Op economisch gebied is het land al op veel gebieden absolute nummer 1. Het lijkt slechts een kwestie van tijd totdat China ook de onbetwiste nummer 1 zal zijn als het gaat om het land met de grootste politieke invloed (macht), militaire macht en technologische voorsprong. Niet voor niets is de Amerikaanse president Donald Trump zo krampachtig bezig om China voor Amerikanen en de rest van de wereld in een bepaalde hoek te duwen. Het enige dat hij daarmee beoogt is beïnvloeden van de publieke opinie.

En dat werkt averechts. In een wereld waar protectionisme toeneemt, springt China in een groot gat dat de Verenigde Staten achter lijken te laten. De Trump-regering maakt met haar ‘America First’-beleid vooralsnog geen echte vrienden. Met het opzeggen van allerlei internationale handelsverdragen begint de VS meer en meer een onbetrouwbare partner te worden. China daarentegen, werpt zich nu ineens op als voorvechter van een open wereldeconomie. Het land is ook bereid om verregaande investeringen te plegen. Of het nu havens in Europa zijn, mijnen en grondstofbelangen in Afrika of investeringen in de nieuwe zijderoute. Niets lijkt China te veel.

Zijderoute zet weg naar westelijk China open

Neem de grootste operatie sinds het naoorlogse Masterplan: ‘One Belt, One Road’. Hiermee doelt men op de landroute waarmee in de toekomst producten vanuit China door het Midden-Oosten naar het westen van Europa kunnen worden vervoerd. Het is de zijderoute van de 21ste Eeuw, die China, via de Straat van Malakka, verbindt met landen in Zuid- en Zuidoost-Azië, Afrika en Europa.
De zijderoute gaat verhoudingen tussen landen wezenlijk veranderen. De plannen beslaan daarmee drie continenten, raken bijna twee-derde van de wereldbevolking en de investeringen behelzen één-derde van het wereldwijde Bruto Nationaal Product.
Met dit initiatief kan China alle verschillende projecten samenbrengen onder één grote paraplu en daarmee het gehele plan en de financiering ervan grootser en strategischer aanpakken. De kern van dit gigantische project is het bevorderen van de connectiviteit tussen de landen aan de zijderoute(s) door middel van de aanleg van wegen, spoorlijnen, havens en luchthavens, pijpleidingen, en internetverbindingen; het faciliteren van investeringen en handel; financiële samenwerking; en culturele uitwisseling.

Topmerken in opkomst

Enkele Chinese ondernemingen behoren nu al tot de grootste ondernemingen. Dat China de  goedkope productieafdeling van de wereld is, is inmiddels achterhaald. China heeft de les van een recessie in de wereldwijde economie in haar oren geknoopt. Veel maatregelen zijn genomen om de binnenlandse bedrijvigheid te vergroten en om zo minder afhankelijk te zijn van de rest van de wereld. Salarissen zijn gestegen, de diensteneconomie stijgt snel en de afhankelijkheid van export voor de groei van de economie is tanende. Let op de volgende schrikbarende vergelijking: de Amerikaanse markt bestaat uit ruim 300 miljoen consumenten. Die van China kent er ruim 1 miljard. Niet voor niets zet de Chinese overheid in op een grotere binnenlandse consumptiemarkt. En logisch dat bedrijven hetzelfde doen.

China 2.0 is land van de toekomst

Wij zijn van mening dat de beleggers China echt in de gaten moeten houden als een kansrijke regio met de status van ‘blijver’. De MSCI China Index behoort dit jaar tot de beter presterende aandelenindices. En dat is een feitelijke weerspiegeling van de economische prestaties. De economische groei van 6,9% is nog altijd zeer stevig. Met een geschatte winstgroei van 17% is het Chinese bedrijfsleven zeker niet duur in waardering en de stappen die het land maakt op het gebied van regelgeving maken het voor de aandelenbelegger een stuk veiliger om in China te gaan beleggen. Bovendien is het land er alles aan gelegen om een internationale koers te varen. Grote bekende ondernemingen als Alibaba, China Construction Bank, CNOOC, Huawei, PetroChina en Tencent zullen in onze ogen langzaam andere continenten gaan veroveren.

De almaar groeiende online klant zet de retailmarkten in Europa redelijk op zijn kop. Met het faillissement van warenhuisketen Vroom & Dreesmann is bewezen dat zelfs iconen van onze winkelstraten niet veilig zijn voor de internettrends die u en ik hebben ingezet. Ergens wel triest, maar gek genoeg ontstaan er ook nieuwe interessante beleggingskansen.

Slagveld
De online klant laat weinig over van de typisch Nederlandse winkelstraat. Met het sluiten van de V&D deuren ontstaat een waar slagveld. Krijgen nieuwe formules wel een kans? Zoals het er nu naar uitziet, is er wel degelijk levensruimte voor de kleine winkelier. Deze dient dan wel hip, leuk, spannend, speciaal, vers, gezond, of apart te zijn. De bakker die honderd soorten brood verkoopt en op zondag per fiets bezorgen wil. Een skateshop met een eigen hip kledingmerk. Een fietsenmaker die retrofietsen verkoopt en bier schenkt. De biologische wijnwinkelier die oog heeft voor de meest speciale wijnen uit Frankrijk en een boekenwinkel waar je ook je eigen lunch kunt samenstellen. Ik kan nog wel even doorgaan met leuke winkels, waar je graag een uurtje of langer verblijft. Het komt erop neer dat wij pas ons bed uit komen als wij bij wijze van spreken op facebook of Instagram kunnen laten zien hoe hip de spullen zijn die wij op het oog hebben. Ervaren en beleven, de hipper des te leuker. Jammer dat de kunst van het ‘beleven’ nooit bij V& D is ingezet.
Aan de andere kant blijkt er ook behoefte te zijn aan veel, goedkoop. Zara, de Mediamarkt, de Primark en de Action groeien als kool. Gelukkig zijn we ook daar allemaal dol op. Misschien gaan deze ondernemingen de – voor het oog – prachtige panden van V&D betrekken.

Thuiswinkel vereist meer logistiek

Voor het gros van de duurzame spullen zitten we echter lekker thuis. De nieuwe klant winkelt voornamelijk vanaf zijn Ipad, surface of mobiel. Dit zorgt voor een trendmatige verschuiving van opslagcapaciteit en logistieke bevoorrading vanuit plaatsen buiten steden en op knooppunten langs e snelweg. Het in Nederlands genoteerde familievastgoedbedrijf Warehouse de Pauw (WDP), is opgericht in 1971 en afkomstig uit België. Deze ambitieuze onderneming speelt handig in op de veranderende behoeften van onze nieuwe (online) tijd. Het bezit, ontwikkelt en beheert magazijnruimte in de Benelux. En dat op logistieke knooppunten in voornamelijk België en Nederland. Ook Frankrijk en Roemenië komen inmiddels aan bod.

Sterke cijfers

WDP kan wel eens een leuke aanvulling zijn voor de belegger die graag belegt in degelijke, goedgeleide ondernemingen die oog hebben voor belangrijke trends en die een stevig dividendrendement kunnen teruggeven aan haar aandeelhouders. De onderneming heeft een portefeuille die is gewaardeerd op bijna 2 miljard euro. Het aantal vierkante meters is groeiende en dat komt terug in de groei van de winst per aandeel ten opzichte van 2014. De winst steeg met 22,1% naar EUR 5,-. De onderneming keert 80% van haar winst uit aan de aandeelhouder. Dit houdt in dat het dividendvoorstel voor dit jaar uitkomt op EUR 4,- of 5,5% per aandeel. Dit is een stijging van 18% ten opzichte van vorig jaar. De intrinsieke waarde per aandeel komt uit op EUR 44,90 en de schuldgraad op 55,7%. Met de lage rentelast van 2,8% en het snelle groeikarakter zijn dit acceptabele parameters. De resultaten stegen agv groei van inkomsten (bezettingsgraad 97,5%), acquisities, een verlaging van kosten én en hogere inkomsten uit – schrik niet – zonnepanelen. WDP heeft namelijk ook duurzaamheid hoog in het vaandel.

Duurzaam sausje

WDP heeft maatschappelijk verwantwoord ondernemen tot de hoeksteen van haar strategie benoemd. Dit houdt in dat bij iedere investering die de onderneming overweegt een duurzame impact voor de stakeholders wat leidt tot een wenselijke CO2-neutraliteit op middellange termijn, een beperkte voetafdruk en verminderd energiegebruik en het streeft doorlopend naar synergiën tussen partijen waar de onderneming mee te maken heeft.

Conclusie

Er is leven na V&D? Jazeker, maar de belegger dient daarvoor wel eerst het accent te verschuiven van winkelvastgoed naar logistiekvastgoed. Voor een goed aangestuurd ‘familiebedrijf’ betalen we weliswaar een degelijke premie op de intrinsieke waarde. Dat mag in dit geval. Het ‘brein’ achter de onderneming, Familie Jos de Pauw, bezit 31,4% in de onderneming en lijkt goed op haar winkel te passen. De publieke aandeelhouder krijgt een snelgroeiend en kwalitatief vastgoedbedrijf (schaars) met een aardig en stevig dividendrendement van 5,5%. Er is genoeg reden om dit bedrijf in de portefeuille op te nemen. Kas is immers ‘koning’ in een tijd van lage rente. Tot slot zal het duurzame karakter van de onderneming het waarschijnlijk een beurslieveling gaan maken van de belegger die van echte duurzaamheid een belangrijk uitgangspunt maakt bij de beleggingsoverweging.